درس های کوبورگ: راهنمایی برای خبرنگاران بی خبر

نیکلاس نیکسادات
بی بی سی، وین

وقتی داستان به درازا میکشد اما اطلاعاتی درز نمی کند، مهلت ها پی در پی تمدید میشوند، و تصاویر هیجان انگیزی هم در کار نیست چگونه داستان را گزارش کنیم؟
استفانو مارکی گفتگوهای هسته ای را برای روزنامه اسپانیایی ال موندو گزارش مییکرد، و مانند ده ها خبرنگار دیگر که نزدیک به بیست روز رو به روی هتل کوبورگ یا در چادر رسانه ها اردو زده بودند گاهی حسابی کلافه بود. یک بار به من گفت: «این ماجرا را باید به عنوان یک سرفصل در مدرسه های روزنامه نگاری تدریس کنند!» روزها یکی یکی سپری می شدند و اطلاعاتی که درز می کرد ناچیز بود. گاه حتی نمی دانستیم مانع اصلی باقیمانده بر سر راه «توافق تاریخی» چیست. تا روز آخر هیچ کنفرانس خبری در کار نبود: تنها تعداد انگشت شماری جلسه توجیهی برای تعداد انگشت شماری از خبرنگاران.
جلسه های توجیهی را هر هیات برای روزنامه نگاران همان کشور برگزار می کرد و استفانو ملیت هیچکدام از کشورهای شرکت کننده را نداشت. یک بار از من پرسید: «به کسی از هیات بریتانیا دسترسی داری؟» نمی دانستم چه جوابی بدهم. گفتم: «نه! و از وقتی که از راه رسیدیم بریتانیا حتی یک جلسه توجیهی هم برگزار نکرده!» گاه نگران می شدم که دیگر همکاران شاید خیال کنند ما اطلاعاتمان را از آنها پنهان می کنیم.
خلاصه اگر با رویدادی سر و کار داشته باشید که روی نمی دهد، چطور می توان دوام آورد و کیفیت پوشش را بهتر کرد؟ اینها بعضی از نکاتی هستند که از دید من به عنوان تهیه کننده در ماراتون وین جلب توجه کردند:
یک. اهمیت دوست یابی: اگر فرانک والتر اشتاین مایر، وزیر خارجه آلمان، یک بار گفت همه کشورهای شرکت کننده در گفتگوها سرانجام مشترکی دارند، این درباره خبرنگاران حاضر هم صدق می کرد. وقتی دیپلمات ها و مسوولان مطبوعاتی شان در نشر اطلاعات خست به خرج می دهند، باید روی هر خبری که همکاران دیگر به هر شکل کشف کرده اند حساب باز کنید، مخصوصا اگر به جلسه های توجیهی هم دعوت نشده باشید. من تهیه کننده امیر پایور بودم که ماجرای هسته ای را از ماه ها قبل پوشش می داد: وین، ژنو، مونترو، لوزان و دوباره وین. امیر می توانست روی چهره ها و لبخندهای آشنا حساب کند. مسوولان مطبوعاتی هم اگر به شما اعتماد کنند گاه در لفافه نکاتی را فاش می کنند.
دو. در جای مناسب پرسه بزنید. لابی هتل ماریوت جایی بود که لشکر کارشناسان و کنشگران تلاش می کردند اعضای هیات ها را پیدا کنند و همانطور که از خود واژه بر می آید لابی کنند. لابی همچنین محل بازاریابی خدماتشان برای رسانه هایی بود که در ساعات بی خبری نیاز بیشتری به مصاحبه دارند. اما اگر احتمال می دهید که شخصی پیشنهادتان را برای مصاحبه رد کند خیلی آشکارا از او سوال نکنید چون سوژه بعدی، که او هم چه بسا در لابی نشسته، نباید فکر کند که گزینه دوم شما بوده است.
سه. باز هم لوکیشن! اقامت در هتل مناسب حلال بسیاری از مشکلات است. ترجیحا در هتلی که بیشترین دیپلمات ها و کارشناسان را جا داده است (رجوع شود به مورد قبل). نزدیکی به محل رویداد – ماریوت درست رو به روی کوبورگ بود – موجب صرفه جویی در وقت و انرژی است و فیلمبردارتان که هر روز، شاید برای هجده روز، باید تجهیزاتش را به دنبال خود بکشد قدردانتان خواهد بود! در ضمن، ما از ماریوت اتاقهایی خواستیم که به سمت کوبورگ مشرف باشند و فیلمبردارانمان از پنجره اتاقهایشان تصاویر با ارزشی از دیپلمات های مشغول به کار گرفتند.
null
چهار. اهمیت بالکن ها در این داستان نیاز به برنامه ریزی داشت. باید در جلوی چادر خبرنگاران جا می گرفتیم تا وقتی همه به بیرون هجوم می بردند که «وزیر آمده روی بالکن»، در ترافیک دستگاه فلزیاب گیر نیفتیم. برای این جور مواقع باید سوال خوبی هم آماده داشت. «آیا هوای مذاکرات به خوبی هوای وین است» سوال خوبی نیست.
پنج. یک چادر بزرگ و استوار بخرید. در ساعات انتظار برای وارد شدن و خارج شدن این وزیر و آن وزیر شما را از آفتاب و باران مصون نگه میدارد و دیگران هم اگر گوشه ای از آن را استفاده کنند، در عوض ممکن است اطلاعاتشان را به شما منتقل کنند، یا سیم رابطشان را قرض بدهند، یا دست کم در جمع کردن چادر در پایان روز/شب کمک کنند.
شش. با کارکنان هتل روابط خوبی برقرار کنید. وقتی خبر/شایعه تمدید مهلت پخش می شوند و همه به سمت پذیرش هتل می دوند که اقامتشان را تمدید کنند، قرارگرفتن در بالای لیست انتظار حیاتی است. به کارکنان هتل ها یاد می دهند که مهمانان را به اسم خطاب کنند (تا رابطه بهتری ایجاد شود). شما هم آنها را به اسم خطاب کنید.
هفت. کمی از زبان محلی را یاد بگیرید. وقتی لحظاتی قبل از ارتباط مستقیم پلیس ناگهان می خواهد جایتان را عوض کنید یا یک کامیون در چارچوب تصویرتان متوقف می شود، اگر به آلمانی (یا در هر حال زبان خودشان) با آنها صحبت کنید احتمال همکاری کردنشان بیشتر است. نزدیک به بیست روز انتظار فرصت خوبی برای زبان آموزی ولو در سطح مقدماتی است.
هشت. می گویند وقتی سلمانیها بیکار می شوند سر همدیگر را می تراشند. وقتی اخبار با قطره چکان بیرون می آید از پشت صحنه و نحوه کار رسانه های دیگر گزارش تهیه کنید. در نبود خبر، گمانه زنی هم می تواند خلاقانه باشد: میزبانان اتریشی هر روز در چادر رسانه ها از ما با شکلات های معروف موتسارت کوگلن پذیرایی می کردند. یکی از روزها که بیست جعبه شکلات را به چادر آوردند جو بیدل از خبرگزاری فرانسه نوشت: «اینها روزی دو جعبه شکلات برای ما باز می کنند، حالا خودتان (زمان رسیدن به توافق را) محاسبه کنید.»
نه. لیستی از حساب های توییتر مفید درست کنید که از خبرهای روزنامه نگاران و فعالانی که با حلقه های دیپلماتیک ارتباط ویژه دارند مطلع شوید. طبیعتا کارشناسانی هم بودند که عمدتا عکس خوراک ها و شیرینی های معروف وینی را که می خوردند توییت می کردند. توییتر البته برای انبساط خاطر و حفظ روحیه هم خوب است، وقتی نه بلیت برگشتتان تایید شده، نه هتل فردایتان و نه شایعات هسته ایی که به گوشتان رسیده. مثلا مت وایزر از بوستون گلوب درباره اینکه در فیلم سینمایی مذاکرات هسته ای کدام هنرپیشه باید نقش کدام دیپلمات را بازی کند توییت می کرد.
ده. در اوقات فراغت تا حد امکان برای جمله هایی مانند «پیشرفت حاصل شده اما هنوز مسایلی هست که باید حل شود» جمله های معادل پیدا و ذخیره کنید.
یازده. در حالی دیپلمات ها با همدیگر مذاکره می کنند، گاهی شما هم باید مهارت های دیپلماسی خودتان را بهتر کنید. شاید علاقه مخاطبان بی بی سی فارسی به داستان هسته ای خدشه ناپذیر باشد، اما خبرنگاران بعضی از رسانه های دیگر باید حین مذاکرات با سردبیران خودشان مذاکره می کردند تا آنها را قانع کنند در وین نگهشان دارد. وقتی برای روزها اتفاقی نمی افتد و خبر یا تصویر دراماتیکی برای مخابره نیست، داستان شما نمی تواند با فوران فلان آتشفشان یا آشوب در یونان رقابت کند و سردبیرتان ممکن است توجیهی برای هزینه ماموریت شما پیدا نکند. سیمی جان گفتگوها را برای یک کانال دانمارکی گزارش می کرد و از او پرسیدم این داستان تا چه اندازه برای روسا و مخاطبانش جذاب است. او گفت: «من جذابش می کنم.»
دوازده. وقتی ماجرا زیادی کشدار می شود ناراحتی و خستگیتان را زیادی آشکار نکنید. به یاد داشته باشید که برای انبوهی از گزارشگران، فیلمبرداران و عکاسان آزاد که درآمد ثابتی ندارند، چنین رویدادهایی یک موهبت هستند.
null
null

http://www.bbc.com/persian/iran/2015/07/150715_u04_vienna_behindthescence

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: